Lecytyna

postheadericon Lecytyna

Inny z kolei związek, lecytyna, jest źródłem choliny, z której w mózgu powstaje acetylocholina, przekaźnik pobudzenia w innych sieciach i obwodach neuronowych. Tyrozyna donoszona do mózgu przez krew stanowi produkt wyjściowy do syntezy amin katecholowych innej kategorii chemicznych przenośników pobudzenia.

Fakty te wskazują na drogę (może jedną z dróg?), na jakiej skład diety może wpływać na najbardziej subtelne procesy przekaźnictwa międzyneuronowego w mózgu.

W świetle tych wszystkich informacji znaczenie żywienia człowieka dla jego zdolności adaptacji do różnych wpływów środowiska i dla szansy jego przetrwania wobec ich naporu nie ulega wątpliwości.

– 2. Fizjologiczna komtrola przyjmowania pokarmu i regulacja zasobów energetycznych organizmu. Mechanizmy głodu i sytości

Od czasu klasycznych prac A.W. Heteringtona i S.W. Ransona (1940), a zwłaszcza B.K. Ananda i J. Brobecka (1951), przyjmuje się istnienie dwu podstawowych, parzystych nerwowych kompleksów czynnościowych związanych z kontrolą przyjmowania pokarmu: ośrodka głodu leżącego w bocznej części pod-wzgórza i ośrodka sytości leżącego w przyśrodkowej części podwzgórza.

Badania w późniejszych latach przyniosły wyniki wskazujące na udział w me-chanizmach głodu i sytości również innych części układu nerwowego. Profesor Elżbieta Fonberg wykazała współudział w tych funkcjach neuronów tzw. ciała migdałowatego, leżącego poza podwzgórzem. Pewną rolę odgrywają również wykraczające poza podwzgórze obszary przodomózgowia podstawowego itd. Tym niemniej nie podważono podstawowego faktu: istnienia binarnej organizacji mechanizmu kontroli przyjmowania pokarmu, opartej na kompleksie czynnościowym (ośrodku) głodu i sytości .

Takie zróżnicowanie struktur nerwowych odpowiedzialnych za wyzwalanie i za tłumienie napędu pokarmowego opiera się na prostych w założeniu i trudnych w realizacji badaniach z drażnieniem lub uszkadzaniem odpowiednich okolic mózgu.

Dla przykładu można przytoczyć doświadczenia, w których drażnienie elektryczne określonego pola w bocznym podwzgórzu wyzwalało u szczurów pęd do przyjmowania pokarmu i zjadanie jego wielkich ilości (hiperfagia). Drażnienie przyśrodkowego podwzgórza u głodzonego uprzednio zwierzęcia, które dopuszczono do pokarmu, powodowało natychmiastowe przerwanie jedzenia..

Leave a Reply