Medycyna - Gimnazjum medyczne Przymierza Rodzin: zdrowie bez leków PL

Archive for the ‘Medycyna’ Category

postheadericon Lipidy tkanki tłuszczowej

Lipidy tkanki tłuszczowej mobilizowane są np. pod wpływem pobudzenia tej części układu współczulnego, która unerwia tę tkankę (pośredniczy tu noradrenalina), i pod wpływem docierającej do niej z krwią z rdzenia nadnerczy adrenaliny. Oba te hormony – adrenalina i noradrenalina wywierają w organizmie wiele jeszcze innych ,,ubocznych” wpływów, niekorzystnych z punktu widzenia zdolności wysiłkowej. Takim efektem jest np. „marnotrawiący” tlen wpływ adrenaliny na serce (rozprzężenie fosforylacji i utleniania), wpływ naczynio- skurczowy noradrenaliny w skórze i trzewnym obszarze naczyniowym, gdy jej stężenie we krwi wzrasta bardzo znacznie itp.

Czytaj więcej »

postheadericon Co gdy zakłócona zostaje stałość bezpośredniego otoczenia?

Wtedy, gdy zakłócona zostaje stałość bezpośredniego otoczenia komórek środowiska zewnątrzkomórkowego – może szczególnie wyraźnie ujawnić się działanie mechanizmów stabilizujących środowisko wewnątrzkomórkowe. Wiadomo dzisiaj, że pojedyncze komórki, a nawet organelle komórkowe mają własne układy regulacyjne (częściowo związane z funkcją błon komórkowych i wewnątrzkomórkowych), które umożliwiają im zachowanie pewnej niezależności od fluktuacji otaczającego je środowiska. Niektórzy badacze (np. E.D. Robin 1977), zafascynowani funkcjonowaniem autoregulacji na poziomie subkomór- kowym i jej współdziałaniem w zachowaniu integralności komórek w różnych warunkach, proponują odnoszenie pojęcia „środowiska wewnętrznego” Claude’a Bernarda do wnętrza komórki zamkniętego błonami komórkowymi .

Czytaj więcej »

postheadericon Mięśnie

Wspomniano wyżej, że podłożem czynnego stosunku organizmu człowieka do świata otaczającego jest układ ruchowy. Podstawowym składnikiem tego układu są mięśnie.

Czytaj więcej »

postheadericon Błąd w rozumowaniu wysiłku

W stosunku do uwag zawartych w poprzedniej części rozdziału można wysunąć zasadnicze pytanie: na co w ogóle potrzebna jest wysoka sprawność mechanizmów adaptacji wysiłkowej człowiekowi współczesnemu, który ani w pracy zawodowej, ani w życiu pozazawodowym nie musi wykonywać ciężkich wysiłków fizycznych? Owszem, są to rzeczy zapewne interesujące i bardzo ważne dla ludzi uprawiających wyczynowo sport, ale jakie jest uzasadnienie zainteresowania nimi mas ludzi prowadzących siedzący tryb życia?

Czytaj więcej »

postheadericon Biologia człowieka a jego życie codzienne

Zrozumienie „biologii człowieka w życiu codziennym” obejmuje więc zarówno obraz reakcji człowieka na wpływy naturalnego środowiska, jak i na wpływy środowiska sztucznego, wytworzonego przez niego samego oraz wpływy związane z jego życiem jako jednostki społecznej. Obejmuje ponadto – a może przede wszystkim – zrozumienie granic przystosowania do wszystkich wspomnianych elementów otoczenia, składających się na świat, w którym człowiek żyje, świat ulegający ciągłej zmianie, różniący się na pozór w różnych rejonach geograficznych, ale w istocie rzeczy obciążający te same mechanizmy funkcjonowania ustroju. Wiedza o „biologii człowieka w życiu codziennym” jest podstawą, na której każdy powinien kształtować styl własnego życia z uwzględnieniem granic adaptacji fizjologicznej, możliwości i sposobów ich poszerzenia oraz ze świadomością ich determinacji genetycznej. Bez tej wiedzy różne przedsięwzięcia „ochrony środowiska”, przedsięwzięcia związane z organizacją życia wielkich skupisk ludzi mogą zawisnąć w próżni. Mając służyć dobru człowieka, nie zawsze odpowiadają jego elementarnym potrzebom biologicznym.

Czytaj więcej »

postheadericon Czynniki przyspieszające rozwój zmęczenia

Wiele czynników środowiska pracy może wpływać na rozwój zmęczenia mody-fikując działanie różnych mechanizmów fizjologicznej adaptacji wysiłkowej. Wpływ ten może dotyczyć zarówno biochemicznych i fizjologicznych procesów adaptacyjnych, jak i sfery subiektywnej oceny ciężkości pracy i zmęczenia.

Czytaj więcej »

postheadericon Poznanie czynności organizmu

Mimo coraz większej pewności specjalistów co do tego, że zmiana stylu życia na „siedzący, przekarmiony i pobudzony” sprzyja rozwojowi tzw. chorób cywilizacyjnych, które wysunęły się na czoło listy zapadalności chorobowej i na czoło listy przyczyn zgonów, zrozumienie wagi tych czynników dla zachowania zdrowia społeczeństwa jest nadal niedostateczne. Niedostateczne jest też zrozumienie roli, jaką proste modyfikacje sposobu życia mogą odgrywać w profilaktyce tych chorób. Nie należy tu naturalnie mylić dwu pojęć – przyczyny i czynnika usposobiającego, zwiększającego prawdopodobieństwo, że przyczyna przyniesie odpowiadający jej potencjalnie skutek. Pisząc o czynnikach związanych ze współczesnym stylem życia mamy na myśli jego działanie usposobia- jące do rozwoju wymienionych chorób. Bezpośrednie ich przyczyny są złożone.

Czytaj więcej »

postheadericon Profilaktyka otyłości

Naturalnie profilaktyka otyłości nie polega na jednorazowym wydatkowaniu ogromnych ilości energii podczas ciężkiej pracy. Otyłość nie pojawia się błyska- wicznie: mały nawet, w przeliczeniu na dobę, wzrost ilości wydatkowanej energii, jeżeli powtarza się systematycznie, codziennie w ciągu całego roku składa się na „nie odłożone” lub „stracone” kilogramy ciężaru ciała.

Czytaj więcej »

postheadericon Serotonina

Serotonina wytwarzana jest w mózgu z aminokwasu tryptofanu, dostarczanego tam przez krew. Tryptofan powstaje z białek przyjmowanych w składzie pokarmu. Sprawa nie polega jednak po prostu na dostarczeniu w diecie odpowiedniego białka, z którego po strawieniu go uwolnione zostaną cząsteczki tryptofanu. Aminokwas ten konkuruje we krwi z dwoma innymi aminokwasami o wspólny przenośnik, „transporter”, w połączeniu z którym przenosi go krew. Ilość tryptofanu docierającego do mózgu zwiększa się tylko wówczas, kiedy w białku (i krwi) wzrasta względna zawartość tego aminokwasu w stosunku do zawartości obu pozostałych konkurentów do tego samego przenośnika.

Czytaj więcej »

postheadericon Przyczyna zmniejszania się objętości wyrzutowej serca

Przyczyną zmniejszania się objętości wyrzutowej serca podczas długotrwałej pracy jest gromadzenie się krwi w naczyniach nóg oraz przesiąkanie osocza krwi przez ściany naczyń, z wytwarzaniem obrzęków. Zmniejsza się dopływ krwi do serca, a to powoduje redukcję jego objętości wyrzutowej. Czasem nie wyobrażamy sobie, jak dużo płynu (osocza i pełnej krwi) może nagromadzić się w nogach w ciągu dnia pracy. Przy okazji innych badań prowadzonych przez współpracowników Zakładu autora stwierdzono niejednokrotnie zwiększenie objętości krwi podudzi o 800-1200 ml, tzn. o 20-30% całej objętości osocza krwi. U ludzi z żylakami kończyn dolnych zastój w nich krwi po kilku godzinach pracy był jeszcze większy.

Czytaj więcej »

postheadericon Sprawność zaopatrzenia organizmu w tlen

Pewnym kompromisowym i doraźnym rozwiązaniem sprawy jest ograniczenie się przy dyskutowaniu tego zagadnienia do takiego „syntetycznego” wykładnika zdolności adaptacyjnych organizmu, jakim jest np. maksymalne pochłanianie tlenu, tzn. sprawność zaopatrzenia tkanek w tlen i zdolności wykorzystania przez tkanki dostarczonego im tlenu. Znaczenie tej wielkości (stanowi miarę wydolności fizycznej) omówiono wcześniej (str. 78). Można też wziąć pod uwagę ogólny ciężar ciała lub/i tzw. beztłuszczowej masy ciała (LMB lean body mass). Aktywność ruchowa powinna ułatwiać człowiekowi rozwój masy tkankowej beztłuszczowej i redukcję tkanki tłuszczowej (lub prewencję zwiększania się jej masy).

Czytaj więcej »

postheadericon Rodzaje włókien nerwowych

Drugi rodzaj włókien nerwowych wchodzących w skład nerwów łączących mięśnie z ośrodkowym układem nerwowym to wypustki dośrodkowe (d e n d r y t y) komórek nerwowych, leżących po grzbietowej stronie rdzenia kręgowego w tzw. zwojach międzykręgowych umiejscowionych między wyrostkami kręgów kręgosłupa (ryc. IV. 12). Wspomniane wypustki przenoszą impulsy nerwowe, generowane w ich zakończeniach w mięśniach, w kierunku ośrodkowego układu nerwowego. Impulsy te mają wartość informacji o stanie mięśnia i przebiegu jego skurczu. Na podstawie tych informacji oraz informacji (impulsów) wzrokowych, słuchowych, dotykowych i in. ośrodkowy układ nerwowy kontroluje przebieg ruchu, modulując częstotliwość impulsów wysyłanych do kurczących się mięśni (od skurczu których zależy wykonanie ruchu), do mięśni synergistycznych i antagonistycznych oraz modulując liczbę pobudza-nych włókien mięśniowych i stopień synchronizacji ich pobudzenia. impulsy ruchowe z kory mózgowej wyższe części układu nerwowego

Czytaj więcej »

postheadericon Efekt tzw. rozgrzewki przed zasadniczym wysiłkiem

Jednym z efektów tzw. rozgrzewki przed zasadniczym wysiłkiem w sporcie jest podwyższenie temperatury mięśni i pewne zwiększenie stężenia jonów wodorowych w środowisku ich komórek. Przygotowuje to mięśnie do zwiększonego wychwytywania z krwi tlenu podczas zasadniczego wysiłku. Pewien wzrost temperatury mięśni obniża ponadto lepkość tkanki mięśniowej, ułatwiając w ten sposób jej skracanie się.

Czytaj więcej »

postheadericon Koncepcja homeostazy

Od czasu sformułowania koncepcji homeostazy fizjologia stała się właściwie nauką o mechanizmach utrzymujących stałość środowiska wewnętrznego w warunkach działania różnych czynników naporu. Przełamanie mechanizmów utrzymujących homeostazę przez zmiany w świecie otaczającym ustrój lub w jego środowisku wewnętrznym (np. związane z uszkodzeniem patologicznym tkanek, z zaburzeniami przemiany materii i in.) powoduje zakłócenie czynności komórek, staje się przyczyną procesu chorobowego.

Czytaj więcej »

postheadericon Jak wygląda sytuacja u zdrowego człowieka?

U zdrowego człowieka praktycznie nigdy nie zachodzi pobudzenie pojedynczych włókien mięśniowych. Pobudzenie nawet pojedynczego motoneuronu (a pobudzane są ich zespoły) aktywuje całą jednostkę motoryczną. Natomiast pobudzenie różnych jednostek motorycznych może przyjmować różne konfiguracje. Jednoczesne pobudzenie kilku lub wielu jednostek (synchronizacja pobudzenia) zapewnia większą siłę skurczu, zwłaszcza w miarę zmniejszania się zdolności do skurczów włókien należących do poszczególnych jednostek na skutek zmęczenia w wyniku ubytku glikogenu, „zakwaszenia” itp. W takiej sytuacji jednoczesna mobilizacja dodatkowych jednostek, nawet także częściowo wyczerpanych, zapewnia przedłużenie zdolności do pracy.

Czytaj więcej »